Dubbelconcert met NCM in Woerden

Een fantastisch dubbelkorig concert in Woerden met wel honderdduizend noten

Op een zeer historische locatie, het voormalig Romeinse fort Laurium in Woerden, concerteerden zaterdagavond 28 september in een uitverkochte, stampvolle Petruskerk het Nederlands Concert Mannenkoor (NCM) onder leiding van Jimco Zijlstra en het Christelijk Gemengd Koor Harmelen (CGK Harmelen) onder leiding van Roel Bontan, dat tevens haar 60-jarig jubileum vierde.

In zekere zin was het een weerzien voor de NCM-ers; in 2010 zong het Mannenkoor ook in deze van oudsher gekende Hollandse kaasstad, maar toch was het nu iets anders. Niet alleen vanwege de diversiteit van de liederen die beide koren ten gehore brachten, maar juist ook door de nieuwe outfit van het NCM. Beide koren hebben zich voor dit concert goed geprepareerd! ´s Middags werd daarvoor ook gezamenlijk The Royal Line tot in de achtste nootjes geoefend. Jimco Zijlstra zette middels zijn subtiele handreiking de mannen van het CGK Harmelen al aan zich tussen de NCM-ers op te stellen om de ultieme klank van dit mannenkoor in de oren te hebben.

Klokslag half acht klonken de majestueuze woorden: "All my hope on God is founded, He doth still my trust renew." Het publiek, gezeten onder het gedenkraam van Johannes Pistorius (Jan de Bakker), de eerste protestantse martelaar in de Noordelijke Nederlanden (1525), zal mogelijk daar aan hebben gedacht bij de welluidendheid van deze bijzondere, van oorsprong Australische hymne: "Al mijn hoop is gevestigd op God, steeds hernieuwd Hij mijn vertrouwen" Daarna klonk vanuit een serene stilte het zeer ingetogen lied Die Vesper in een bewerking van Jimco Zijlstra: "Hört from Strand die Vesper singen", eindigend in een klaterend "Jubilate, Amen". Zoals Jan Lenselink eigen is, gaf hij op de vleugel al aan dat niemand minder dan Ludwig van Beethoven dit heeft gecomponeerd. In Ontmoeting (tekst en muziek Jimco Zijlstra) en Great for all on world create (J. Morgan Nicholas) vertolkte het NCM de dank overeenkomstig de intentie van 1 Johannes 3.

André van Vliet en Jan Lenselink, vaste begeleiders van het NCM, namen de intermezzi voor hun rekening en zoals verwacht was dat weer een sprankelend muzikaal treffen. Dit keer werden de toetsen van het Bätz-orgel door André (medio september jubilerend als 25 jaar dirigent) onder zijn handen in harmonie gebracht met de ritmiek die Jan Lenselink uit de vleugel toverde.

In het tweede blokje zong het NCM Litanei van Franz Schubert in een bewerking van Jimco Zijlstra, gevolgd door My Prayer (A. de Vita, met de Nederlandse tekst Verwachting van A.Vooijs) en het bekende Heart Divine, gebaseerd op een thema uit Aus der Neuen Welt van Antonin Dvorak. Daar tussen in vulde Anke Smits, geen onbekende van het CGK Harmelen en het NCM, met haar warme sopraanstem de kerkruimte in La Virgine degle Angeli van Verdi in een bewerking van Jimco Zijlstra. Een prachtige symbiose in muzikale klanken.

Het jubilerende CGK Harmelen bracht een fraai getoonzet repertoire ten gehore, dat opende met Author of Justice van Loyd Larson, gevolgd door Mijn Vrede laat ik U van Judith Snowdon. Het bekende Tibie Paiom ("Wij smeken tot U, wij danken U en bidden tot U, onze God") van Dmytro Bortnianski riep bij veel zangers duidelijke herkenning op en het was fijn dat het CGK Harmelen dit aldus kon vertolken. Roel Bontan, al 43 jaar dirigent, was wederom in vorm in zijn directie van The Sound of the Round van Annie Herring. Hiermee gaven koor én dirigent aan dat ze in staat zijn de moderne sound op zeer fraaie wijze te vertolken. Geen gemakkelijk lied, maar het zal mede door de onvermoeibare Roel Bontan zijn geweest dat het op het repertoire stond voor dit jubileumconcert. Speciale vermelding verdienen de bassen die muzikale pirouetten moesten maken om snel van de vele lage naar de hoge akkoorden te gaan. Dat dwong bewondering af, wat hen ook in de pauze kenbaar werd gemaakt. Het publiek was enthousiast over de uitvoering van deze zangstukken en liet dat ook middels het applaus duidelijk blijken.

"Even een adempauze", was daarna de aankondiging van Liesbeth Reijerkerk, presentatrice van het NCM die zoals altijd op innemende manier het publiek mee nam op een muzikale reis.

Muzikale vertolking met verrassingen

Het tweede gedeelte van het concert begon anders dan gewoonlijk. Buiten het zicht van het publiek klonken plotseling vanachter het koor de tonen van de Negro spiritual Nobody knows the trouble I´ve seen. De welluidende stem van Folkert Vreeken, 1e tenor en solist van het NCM, was hierin onmiskenbaar.

Het bleef niet bij alleen deze verrassing. Het CGK Harmelen opende het tweede deel van de muzikale avond met One Hand, one Heart van Leonard Bernstein, gevolgd door Somewhere uit de Westside Story, eveneens van Bernstein. Het koor presenteerde zich ook hierin voortreffelijk en vooral de twee solisten Gerard Hueting en Anke Smits brachten samen deze song prachtig ten gehore. The Phanton of the Opera van Andrew Lloyd Webber maakte ook bij het CGK Harmelen, net als bij het NCM, onderdeel uit van het repertoire. The Music of the Night werd door CGK vertolkt en het NCM zong aan het eind van de avond de medley All I ask of you, Memory en Love changes everything, waarbij de NCM solist zijn bijdrage leverde.

Het NCM had nog enkele liederen in petto. Overeenkomstig het NCM repertoire een gevarieerde muziekschotel: If I can help somebody met Folkert Vreeken als solist, You raise me up (Lovland/Graham, arrangement Jimco Zijlstra), tot het op sublieme wijze ten gehore gebrachte Dobra Noc van S. Ogurkowski. Het was ongetwijfeld "de hand van de meester Jimco", want het NCM heeft dit lied nog nooit op zo´n manier weten te brengen. Toen daarna de klanken én woorden van Where No One Stands Alone tot het publiek doorklonken, was niet minder sprake van ontroering. Evenzeer was dit bij de NCM leden merkbaar.

De stem van Anke Smits klonk zeer overtuigend in het Ave Maria (Guiulio Caccini), waarbij de bijzonder hoge tonen tegen het kerkgewelf weerkaatsten. Een daverend applaus viel ook haar ten deel voor deze excellente prestatie.

Nadat NCM voorzitter Theo Korver de musici, solisten, medewerkenden en de koster middels een attentie had bedankt, sloten beide koren de concertavond af met The Royal Line uit The Promise of Christmas van Dan Burgess. Gods belofte van hoop op verlossing van de straf voor de zonde werd bevestigd in Zijn verbonden met Adam, Noach, Abraham en David, de koninklijke lijn tot de Messias naar Gods heilig plan. Dit door Jimco Zijlstra getoonzette muziekstuk voor twee koren werd dan ook majestueus uitgevoerd.

Het dubbelkorig concert was teneinde. Even terugdenkend aan het door CGK Harmelen ten gehore gebrachte lied Cent-mile Chansons (M. Magne, arrangement Rob van Dijk) kan worden gezegd: Honderdduizend liederen kunnen je in je leven omringen. Op deze 28e september waren het zeker honderduizend noten! En daar hebben zowel publiek als zangers en zangeressen zeker van genoten!

Gert Bink

 

Korrendag 2015 (exclusief foto's)

Daar zit je dan. Met je goeie gedrag. Op de achtergrond speelt “Gelobet seist du, Jesu Christ” van Buxtehude.. Zondag, een rustdag. Weer op adem komen.

 

Dat zult u willen geloven. Maar geloof het of niet, de inspiratiebron welt open.

Gisteren hebben we onze medewerking verleend aan het korenfestival in Bunschoten-Spakenburg.

En eerlijk is eerlijk, die het gemist heeft,  heeft iets gemist.

 

Daar zit je dan.

Met een klein boekje in een hoekje.

Klein maar fijn.

Wat ging er aan vooraf?

Ach velen zullen zich dit misschien niet realiseren. Maar denk maar even terug. Het bestuur heeft zich aangemeld. Kopjes geteld, geld betaald en dan maar aan de repetities. Heeft het verveeld?

Nou, in mijn perceptie niet. Maar dat ben ik. Het repertoire was mooi. Verschillend. Met uitstekende stemmen. Ja dat laatste mag u verschillend interpreteren....

Zij die erbij waren, hebben dit kunnen horen. Let op, er waren wel 50 koren die meededen!. Dik 2000 zangers en zangeressen.

Ons repertoire had een hoog muzikaal gehalte. Divers. Over de uitvoering? Kom ik nog op terug.

 

Er is heel wat heen en weer gemaild met de mensen in Bunschoten. Tot in de kleine uurtjes.

 

Paniek.

 

Zit ik me daar om 21.15 uur achter mijn computer en krijg een zeer verontrustende mail.

“Al het verkeer wordt richting Hilversum geleid omdat de toerit van de A27 naar de A1 morgen is afgesloten, althans dat geven de borden aan.

Het lijkt daarom raadzaam om dit traject te mijden en te kiezen voor een route over A28 en dan te kiezen voor de afslag Nijkerk of Vathorst/Amersfoort.

Het zal ook daar een drukte worden want als iedereen daarvoor kiest dan… Dat kun je natuurlijk wel raden! Enneh…. Rijdt svp voorzichtig.

Ga dus morgen alstublieft VROEGTIJDIG op pad en informeer anderen door deze mail door te sturen.”

Chaos op de snelwegen naar Bunschoten. Eerder vertrekken is aanbevolen!

Hallo, ga ik op vrijdagavond de hele hap nog bellen? Mijn hartslag sloeg even over.

Met onze Corrie (die de handel en wandel met de bus had geregeld overleg). Tja, die staat te douchen...Schiet niet op.

Enfin, we hebben maar niks gezegd. En het ging allemaal helemaal uit “het boekje”.

Keurig op tijd vertrokken. Iedereen aanwezig. Gelukkig maar, want ik ben er om op tijd de kuierlatten te nemen. Geweldig dat dit zo prima is gegaan.

Niks geen Harmelens kwartiertje. Hier houd ik van. Wat? Ik kan op jullie bouwen!

 

Zelfs al kiepert iemand de snoepjes in de put, met goede moed zijn we vertrokken. Theo heeft de krukjes voor de kruk.. (sorry) weer bij zich. Man waarop we als koor toch kunnen bouwen. Mag best wel eens gezegd worden.

 

Vertrekken.

De aankomst bij de Fontein in Bunschoten was helemaal op tijd, met dank aan Peter, onze chauffeur van de firma Middelweerd. Aanbevolen. Mag ook gezegd worden. Niks hals over de kop toeren uitgehaald. Allemaal prima. Wachten op de bus, Corrie is al bezig met de administratie! Twee gasten gingen ook mee. Ik hoop dat ze een fijne dag hebben gehad.

 

En toen begon het feest.

 

Ik loop iedere werkdag nog wel met wat papier te versjouwen, maar daar in Bunschoten weten ze het ook. Een dikke doos met allerlei zaakjes. Witte tassen met folders enz.

Kiepert me daar die doos toch mooi bijna uit mijn fikken! Scheurt de hengsel. Corrie van Otterlo meende dat ik dan maar de last moest dragen, en zo ging Pieterman gebukt onder muzikale toeters en bellen De Fontein in.

 

De opening.

Ik verklap het maar meteen. Wat een “sfeer” meteen met zijn allen (en dat waren misschien wel tegen de 700/800 mensen) gelijktijdig inzetten en eindigen met Psalm 100. Als ik kakel dan komt het door mijn kippenvelmoment. En terwijl ik het schrijf opnieuw.

 

Na een korte wandeling op naar de Zuiderkerk.

Fris en vocaal werden we opgewarmd door Hilde Gams. Geweldige manier om op zaterdagochtend in een volle kerk de ledematen tot bloei te laten komen.

Jammer dat de opstelling voor ons wat “minder gelukkig was” maar met vereende muzikale krachten en door de sterke teugels van onze dirigent zijn wij door die ochtend gekomen.

Onder leiding van onze koorleider werden we op onze plaats gezet.

 

 

 

Maar dan:


We jubelen het uit!

Onze solist. Hier moet een weldenkend mens toch ook enige aandacht aan schenken.

Hij stond er.

Weliswaar met een knoop in de maag, een riedel in de benen, maar met een “strot” om U tegen te zeggen. Niks grappen en grollen. Onze Arend stond er als een pauw.

 

En niet krijsen maar ZINGEN. Hulde Arend! Die inzet: knap,  en toe ging je gewoon hartstikke goed “los”.

Wij gaan je vanaf nu aanspreken als “Onze Paverotti!”.

 

De middag was er eentje om heerlijk in het zonnetje een bakje vis te verorberen, een praatje hier een broodje kroket (sommigen bleven halen) daar en verschillende mensensoorten te ontmoeten.

 

Ook in de tent der samenkomst vlak bij de  was het geluid van de zangers goed te horen.

Deze werd door menigeen met een bezoek vereerd en verder gingen velen over de markt met kramen struinen.

 

Daar heb ik zo toch ook hier en daar wat leuke koppies geschoten.

Zomaar even een paar sfeer plaatjes. Je komt soms wat tegen, nietwaar? Maar laat ik eerst maar beginnen met?

 

Van de tent der samenkomst op naar de Hervormde kerk. Een mooi schip aan de muur.

En werkelijk, een doodstil “middenschip”. Die erbij waren ( u hebt echt wat gemist hoor...) kunnen er van getuigen.

 

En dan is daar opnieuw Fris &Vocaal. Met  Marcel den Dulk. Die mag je gewoon even niet vergeten. Met op de achtergrond het logo van de dag.

 

Blij man, dat ik zingen kan?!

 

Wat een “kerel”. Die heeft me het hele handeltje zangers en zangeressen binnen een “stiefkwartiertje” tot op het bot gemotiveerd laten juichen en klappen, dat het een lieve lust was. En ja, wij deden allen meer dan driftig mee. Ik maar denken dat Roel ons op de muzikale barricaden kan krijgen. Nou, zijn soort en studiegenoot deed ook ons genoegen. Fris en Vocaal is voor mij altijd weer een verrassing. Maar dan wel een aangename.

 

Tja dan komt er een heel moeilijk moment.

In de bus ontstond er bijna een wisseling van woorden. Maar wel met een glimlach. Want wat was nu het beste wat we hebben gezongen? Laat daar dus de gedachten maar eens lekker over gaan. Ik speel de Russsische roulette niet (meer) mee. Mijn keuze is slechts de mijne.

 

Thuiskomst.

Ik wist werkelijk niet wat ik meemaakte. Zelden heeft mijn planning zo geklopt als zaterdag. Gewoon om 16.00 uur weer in Harmelen.

 

Minpunten?

Zijn die er? Ja.

Ik denk dat de KCZB (waarvoor alle hulde en alles was verder prima geregeld) even iets te laat met de microfoon aan de slag was gegaan, maar dit was snel opgelost. Verder alle hulde aan die vele vele vrijwilligers die die dag hebben georganiseerd. Alle lof.

Het minpuntje zat bij ons, bij mij. Sorry.

Ik cq wij hebben vermoedelijk net even iets te laat ons vertrekpunt geregeld. Ach, we waren er allemaal, tenzij ik nog iemand ben vergeten die toch op het toilet is achtergebleven....

 

Terugkijkend.

Dat heb ik hiervoor gedaan.

Ik ben blij dat het achter de rug is. Heeft best hier en daar wat zweetdruppeltjes gekost.

We hebben prachtig weer gehad. Alles liep op de bekende rolletjes. Volgende keer?

Nou, daar moeten we het nog maar eens over hebben.

Maar wie mee geweest is, die weet dat we een hele beste muzikale begeleiding hebben gehad.

Roel, volgens mij mag je best trots zijn op wat we hebben neergezet.

Ik ben er in ieder geval wel trots op. We hebben een mooi stuk muziek neergezet.

Dynamiek van pianissimo naar mezzoforte.

 

Onder jouw bezielende en inspirerende wijze.

Allen die hebben meegedragen aan deze uitvoering (waar men letterlijk stil van werd) dank.

 

Slot.

Ik kruip. In een hoekje.

Met een boekje. Even niets.

Peace, be still

Alhoewel: het motto was

Een leven lang zingen!

 

Dank  aan de KCZB en de vele vrijwilligers en ook dank aan R. den Hertog (voor onze koorfoto).

 

 

 

 

Korendag KCZB Bunschoten

Zaterdag 21 mei 2011 vierde de KCZB haar 125 jarig bestaan met een korendag in Bunschoten/ Spakenburg. Het 'Christelijk Gemengd Koor Harmelen' heeft daaraan deelgenomen met 2 uitvoeringen.

Korendag Bunschoten 001Eerst zongen we in de Immanuelkerk. Dit is een moderne kerk, met een mooie architectuur en 2 mooie glas in lood ramen. Hier verzamelden zich 's ochtends 3 koren. Hiervoor moesten wij al vroeg op de bus stappen om op tijd te zijn.

Een koor was vertraagd, met daarbij de dirigent die het inzingen zou verzorgen. Onze dirigent Roel Bontan hoefde niet na te denken toen de organisatie vroeg om voor hem in te vallen. Enthousiast sprong hij op de stoelen en begon met schouders ophalen en andere ontspanningsoefeningen. Dit tot grote hilariteit van het koor voor ons. Toen gingen we echt van start, eerst nog een beetje onwennig zo 's ochtends en in een vreemde omgeving, maar al snel kwamen we er lekker in.

Korendag Bunschoten 002Na het optreden gingen we in optocht naar de tweede kerk, de Zuiderkerk. Dit is een zaalkerk in eclectische stijl uit 1914. Nu konden we ook zien dat heel bunschoten vol met koren was. Overal waren koren onderweg van of naar een optreden.
Wij stonden nog lekker in het zonnetje voor de kerk, toen we snel naar binnen werden geroepen. Daar gingen we weer inzingen en het KCZB jubileum lied instuderen in canon. In deze kerk had zich al meer publiek verzameld, waaronder de voorzitter van het KCZB. Deze tweede uitvoering ging lekker, de kerk zong ook bijzonder prettig.


Het aardige van zo'n korendag is dat je ook gelijk heel wat andere koren kan beluisteren. Na ons optreden in de Zuiderkerk mochten we luisteren naar het indrukwekkende Tiel Vocal Ensemble. Daarna een koor dat vooral heel enthousiast was, ze waren niet te stoppen.

Korendag Bunschoten 003

Na de lunch in het zonovergoten Bunschoten gingen we weer met de bus naar Harmelen. Met een goed gevoel over een zonnig dagje samen zingen.