Daar zit je dan. Met je goeie gedrag. Op de achtergrond speelt “Gelobet seist du, Jesu Christ” van Buxtehude.. Zondag, een rustdag. Weer op adem komen.

 

Dat zult u willen geloven. Maar geloof het of niet, de inspiratiebron welt open.

Gisteren hebben we onze medewerking verleend aan het korenfestival in Bunschoten-Spakenburg.

En eerlijk is eerlijk, die het gemist heeft,  heeft iets gemist.

 

Daar zit je dan.

Met een klein boekje in een hoekje.

Klein maar fijn.

Wat ging er aan vooraf?

Ach velen zullen zich dit misschien niet realiseren. Maar denk maar even terug. Het bestuur heeft zich aangemeld. Kopjes geteld, geld betaald en dan maar aan de repetities. Heeft het verveeld?

Nou, in mijn perceptie niet. Maar dat ben ik. Het repertoire was mooi. Verschillend. Met uitstekende stemmen. Ja dat laatste mag u verschillend interpreteren....

Zij die erbij waren, hebben dit kunnen horen. Let op, er waren wel 50 koren die meededen!. Dik 2000 zangers en zangeressen.

Ons repertoire had een hoog muzikaal gehalte. Divers. Over de uitvoering? Kom ik nog op terug.

 

Er is heel wat heen en weer gemaild met de mensen in Bunschoten. Tot in de kleine uurtjes.

 

Paniek.

 

Zit ik me daar om 21.15 uur achter mijn computer en krijg een zeer verontrustende mail.

“Al het verkeer wordt richting Hilversum geleid omdat de toerit van de A27 naar de A1 morgen is afgesloten, althans dat geven de borden aan.

Het lijkt daarom raadzaam om dit traject te mijden en te kiezen voor een route over A28 en dan te kiezen voor de afslag Nijkerk of Vathorst/Amersfoort.

Het zal ook daar een drukte worden want als iedereen daarvoor kiest dan… Dat kun je natuurlijk wel raden! Enneh…. Rijdt svp voorzichtig.

Ga dus morgen alstublieft VROEGTIJDIG op pad en informeer anderen door deze mail door te sturen.”

Chaos op de snelwegen naar Bunschoten. Eerder vertrekken is aanbevolen!

Hallo, ga ik op vrijdagavond de hele hap nog bellen? Mijn hartslag sloeg even over.

Met onze Corrie (die de handel en wandel met de bus had geregeld overleg). Tja, die staat te douchen...Schiet niet op.

Enfin, we hebben maar niks gezegd. En het ging allemaal helemaal uit “het boekje”.

Keurig op tijd vertrokken. Iedereen aanwezig. Gelukkig maar, want ik ben er om op tijd de kuierlatten te nemen. Geweldig dat dit zo prima is gegaan.

Niks geen Harmelens kwartiertje. Hier houd ik van. Wat? Ik kan op jullie bouwen!

 

Zelfs al kiepert iemand de snoepjes in de put, met goede moed zijn we vertrokken. Theo heeft de krukjes voor de kruk.. (sorry) weer bij zich. Man waarop we als koor toch kunnen bouwen. Mag best wel eens gezegd worden.

 

Vertrekken.

De aankomst bij de Fontein in Bunschoten was helemaal op tijd, met dank aan Peter, onze chauffeur van de firma Middelweerd. Aanbevolen. Mag ook gezegd worden. Niks hals over de kop toeren uitgehaald. Allemaal prima. Wachten op de bus, Corrie is al bezig met de administratie! Twee gasten gingen ook mee. Ik hoop dat ze een fijne dag hebben gehad.

 

En toen begon het feest.

 

Ik loop iedere werkdag nog wel met wat papier te versjouwen, maar daar in Bunschoten weten ze het ook. Een dikke doos met allerlei zaakjes. Witte tassen met folders enz.

Kiepert me daar die doos toch mooi bijna uit mijn fikken! Scheurt de hengsel. Corrie van Otterlo meende dat ik dan maar de last moest dragen, en zo ging Pieterman gebukt onder muzikale toeters en bellen De Fontein in.

 

De opening.

Ik verklap het maar meteen. Wat een “sfeer” meteen met zijn allen (en dat waren misschien wel tegen de 700/800 mensen) gelijktijdig inzetten en eindigen met Psalm 100. Als ik kakel dan komt het door mijn kippenvelmoment. En terwijl ik het schrijf opnieuw.

 

Na een korte wandeling op naar de Zuiderkerk.

Fris en vocaal werden we opgewarmd door Hilde Gams. Geweldige manier om op zaterdagochtend in een volle kerk de ledematen tot bloei te laten komen.

Jammer dat de opstelling voor ons wat “minder gelukkig was” maar met vereende muzikale krachten en door de sterke teugels van onze dirigent zijn wij door die ochtend gekomen.

Onder leiding van onze koorleider werden we op onze plaats gezet.

 

 

 

Maar dan:


We jubelen het uit!

Onze solist. Hier moet een weldenkend mens toch ook enige aandacht aan schenken.

Hij stond er.

Weliswaar met een knoop in de maag, een riedel in de benen, maar met een “strot” om U tegen te zeggen. Niks grappen en grollen. Onze Arend stond er als een pauw.

 

En niet krijsen maar ZINGEN. Hulde Arend! Die inzet: knap,  en toe ging je gewoon hartstikke goed “los”.

Wij gaan je vanaf nu aanspreken als “Onze Paverotti!”.

 

De middag was er eentje om heerlijk in het zonnetje een bakje vis te verorberen, een praatje hier een broodje kroket (sommigen bleven halen) daar en verschillende mensensoorten te ontmoeten.

 

Ook in de tent der samenkomst vlak bij de  was het geluid van de zangers goed te horen.

Deze werd door menigeen met een bezoek vereerd en verder gingen velen over de markt met kramen struinen.

 

Daar heb ik zo toch ook hier en daar wat leuke koppies geschoten.

Zomaar even een paar sfeer plaatjes. Je komt soms wat tegen, nietwaar? Maar laat ik eerst maar beginnen met?

 

Van de tent der samenkomst op naar de Hervormde kerk. Een mooi schip aan de muur.

En werkelijk, een doodstil “middenschip”. Die erbij waren ( u hebt echt wat gemist hoor...) kunnen er van getuigen.

 

En dan is daar opnieuw Fris &Vocaal. Met  Marcel den Dulk. Die mag je gewoon even niet vergeten. Met op de achtergrond het logo van de dag.

 

Blij man, dat ik zingen kan?!

 

Wat een “kerel”. Die heeft me het hele handeltje zangers en zangeressen binnen een “stiefkwartiertje” tot op het bot gemotiveerd laten juichen en klappen, dat het een lieve lust was. En ja, wij deden allen meer dan driftig mee. Ik maar denken dat Roel ons op de muzikale barricaden kan krijgen. Nou, zijn soort en studiegenoot deed ook ons genoegen. Fris en Vocaal is voor mij altijd weer een verrassing. Maar dan wel een aangename.

 

Tja dan komt er een heel moeilijk moment.

In de bus ontstond er bijna een wisseling van woorden. Maar wel met een glimlach. Want wat was nu het beste wat we hebben gezongen? Laat daar dus de gedachten maar eens lekker over gaan. Ik speel de Russsische roulette niet (meer) mee. Mijn keuze is slechts de mijne.

 

Thuiskomst.

Ik wist werkelijk niet wat ik meemaakte. Zelden heeft mijn planning zo geklopt als zaterdag. Gewoon om 16.00 uur weer in Harmelen.

 

Minpunten?

Zijn die er? Ja.

Ik denk dat de KCZB (waarvoor alle hulde en alles was verder prima geregeld) even iets te laat met de microfoon aan de slag was gegaan, maar dit was snel opgelost. Verder alle hulde aan die vele vele vrijwilligers die die dag hebben georganiseerd. Alle lof.

Het minpuntje zat bij ons, bij mij. Sorry.

Ik cq wij hebben vermoedelijk net even iets te laat ons vertrekpunt geregeld. Ach, we waren er allemaal, tenzij ik nog iemand ben vergeten die toch op het toilet is achtergebleven....

 

Terugkijkend.

Dat heb ik hiervoor gedaan.

Ik ben blij dat het achter de rug is. Heeft best hier en daar wat zweetdruppeltjes gekost.

We hebben prachtig weer gehad. Alles liep op de bekende rolletjes. Volgende keer?

Nou, daar moeten we het nog maar eens over hebben.

Maar wie mee geweest is, die weet dat we een hele beste muzikale begeleiding hebben gehad.

Roel, volgens mij mag je best trots zijn op wat we hebben neergezet.

Ik ben er in ieder geval wel trots op. We hebben een mooi stuk muziek neergezet.

Dynamiek van pianissimo naar mezzoforte.

 

Onder jouw bezielende en inspirerende wijze.

Allen die hebben meegedragen aan deze uitvoering (waar men letterlijk stil van werd) dank.

 

Slot.

Ik kruip. In een hoekje.

Met een boekje. Even niets.

Peace, be still

Alhoewel: het motto was

Een leven lang zingen!

 

Dank  aan de KCZB en de vele vrijwilligers en ook dank aan R. den Hertog (voor onze koorfoto).